آنهایی که امروز گوشه ای نشسته و حسرت ایام گذشته می خورند باید بدانند روزی حسرت حسرت خوردن امروز را. امروز خود فردا از گذشته است

بدانیم امروزها دیروزها را وامسالها پارسالها را می بنایند فرداها امرو زها را می بنایند تو گویی گذر ایام که خود تاریخ انقضاء اشیاء را رقم می زنند  خود کهنه می شوند زیرا فردا ها امروزها را و امروزها دیروزها را  و دیروزها پریر روزها را و کهنه کهنه و کهنه تر میشوند اما میان کهنه کردن ایام چیزها را با کهنه شدن خودشان فرق است زیرا هر چیزی تاریخ انقضایش تمام شود دور ریخته می شود ولی زمان هر چه کهنه شود  ارزش تاریخ و تمدن می شود  پس قدر امروز بدانیم  زیرا فردا که امروزمان است حسرت امروز را که  که فردا دیروزمان است نخوریم همین است تاریخ ما.