مداد

بسم الله الرحمن الرحیم *رهنمود هایی از شیخ قرضاوی برای دعوتگران و عاملین در میدان عمل دعوت اسلامی* هر کار و تلاش مهم و جدی در راستای اصلاح فرد و اجتماع در پرتو تعالیم تعالیبخش دین نیازمند تعیین اولویت ها و محور های اندیشه و عمل بوده و اهمال آنها سبب سردرگمی و به هرز رفتن توانایی های و استعدادها خواهد گردید. دعوت اسلامی هم با توجه به عمق مسئولیت ها و گستردگی زمینه عمل در جهت تعمیق ارزشهای ایمانی و تحقق «توحید» در گستره ی حیات بشری بیش از پیش نیازمند تعیین مهمترین هاست؛ تا با چشمی باز و در فضایی روشن در راه راهیان راه ایمان و داعیان دعوت حق گام بردارد. اینک مواردی بیست گانه را که بسان منشور و دستور العملی است برای دعوتگران و عاملین در میدان عمل دعوت اسلامی به صورت بسیار خلاصه مورد اشاره قرار می دهیم، با این امید که مورد اهتمام و جدیت لازم قرار گیرد. انشاالله. 1-از توجه بیش از حد به «فروع و جزئیات» به اهتمام به «اصول و کلیات» 2-از امور «اختلاف بر انگیز» به موارد «اتفاق و اتحاد» 3-از توجه بیش از حد به «مستحبات و نوافل» به «واجبات و فرائض» 4-از اهتمام به «شکل و ظاهر» اعمال به «معنی و ماهیت» آنها 5-از «افراط و تفریط» به «اعتدال و میانه روی» 6-از «سختگیری و ایجاد نفرت» به «آسانگیری و تعمیق الفت» 7-از «تنگ نظری و تقلید» به «اجتهاد و تجدید» 8-از «مباحثات ذهنی» به «کار و فداکاری» 9-از «احساس و عکس العمل گرایی» به «تفکر و برنامه ریزی» 10-از «تعصب و تندی با دیگران» به «درک و تحمل آنها» 11-از «تحریک احساسات» به «تعلیم و تربیت» 12-فرود آمدن از آسمان «خیالات» به سرزمین «واقعیات» 13-از توجه به «کمیت» به اهتمام به «کیفیت» 14-از «خود بزرگ بینی» به «سازگاری و برادری» 15-از «افتخار به گذشته» به «عمل و برنامه ریزی درحال و آینده» 16-از «مسائل صرفاً سیاسی» به «کار و خدمات فرهنگی و اجتماعی» 17-از «اختلافات نزاع برانگیز» به «انتقادات سازنده و صادقانه» 18-از «بی توجهی به امور زندگی» به «جدیت و احساس مسئولیت» 19-از «تنگ نظری کار منطقه ای» به «گستردگی زمینه جهانی عمل اسلامی» 20-از «اعجاب به نفس» به «محاسبه نفس»