مداد

ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ... ﺑﻪ ﻛﻰ ﺑﮕﻮﻳﻢ ! ؟ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻯ ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﺭ ،ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻓﻘﺮﻋﻠﻤﻰ، ﺑﻪ ﺑﺪﻋﺎﺕ ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰﻯ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ،ﺍﻣﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺎ ﻣﻨﺖ ﻧﻬﺎﺩ ،ﻋﻠﻤﺎﻯ ﭘﺎﺭﺳﺎ ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻯ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ ﻭﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ ﺍﺯﻣﺤﻀﺮ ﺍﺳﺎﺗﻴﺪﻯ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﺣﻤﺎﺱ ﻭﻏﻴﺮﺕ ﺩﻳﻨﻰ ﻓﺮﺍﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ،ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻭﻛﺎﺷﺎﻧﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﻨﺪ ﻭﺩﻋﻮﺗﻰ ﻋﻈﻴﻢ،ﺑﻠﻜﻪ ﺟﻬﺎﺩﻯ ﻣﻘﺪﺱ ﻭﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ،ﮔﺎﻩ ﺑﺎﺯﺑﺎﻥ ﻭﮔﺎﻩ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻭﺣﺘﻰ ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎﻧﻴﺰﻩ ﻭﺷﻤﺸﻴﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺑﺪﻋﺎﺕ ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭﻋﻤﻠﻰ ﻗﻴﺎﻡ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ،ﻛﺘﺎﺑﻬﺎﻳﻰ ﻫﻤﭽﻮﻥ " ﺍﺣﺴﻦ ﺍﻟﻤﻘﺼﻮﺩ ﻓﻰ ﺗﻮﺣﻴﺪﺍﻟﻤﻌﺒﻮﺩ" ﺗﺎﻟﻴﻒ ﻣﻮﻻﻧﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻮﺍﺣﺪ ﺳﻴﺪﺯﺍﺩﻩ؛ ) ﺣﻀﺮﺕ ﺻﺎﺣﺐ( ﻭ"ﺷﻤﺸﻴﺮﺑﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﺷﺮﺍﻙ ﻭﺑﺪﻋﺎﺕ ﺩﻭﺭﺍﻥ" ﺗﺎﻟﻴﻒ ﻣﻮﻻﻧﺎﻣﺤﻤﺪﻋﻤﺮﺳﺮﺑﺎﺯﻯ ﺭﺣﻤﺔ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻬﻤﺎ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﺁﺭﻯ،ﻋﻠﻤﺎﻳﻰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ: ﻣﻮﻻﻧﺎﻋﺐﺩﺍﻟﻌﺰﻳﺰ ﻣﻼﺯﺍﺩﻩ ﻭﭘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﺷﺎﻥ؛ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ، ﻣﻮﻻﻧﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻮﺍﺣﺪﺳﻴﺪﺯﺍﺩﻩ،ﻣﻮﻻﻧﺎﻡ ﺣﻤﺪﻋﻤﺮﺳﺮﺑﺎﺯﻯ،ﻣﻮﻻﻧﺎﺷﻬﺪﺍﺩﻣﺴﻜﺎﻧﺰ ﻫﻰ،ﻣﻮﻻﻧﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻊﺯﻳﺰﺳﺎﺩﺍﺗﻰ، ﻣﻮﻻﻧﺎﻣﺤﻤﺪﻋﺜﻤﺎﻥ ﺩﻫﻮﺍﺭﻯ،ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻣﺤﻤﺪﻋﻴﺴﻰ ﺷﻬﻨﻮﺍﺯﻯ ﻭﻋﺰﻳﺰﺍﻧﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯﺧﻮﺍﺏ ﻭﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ،ﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎ،ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻫﺎ،ﻧﺎﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ ﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﮓ ﻫﺎ ﻭﺗﻬﻤﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻥ ﺧﺮﻳﺪﻧﺪ ﻭﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻋﺖ ﻫﺎ،ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ،ﺑﺎﻭﺭﻩﺍ ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ ﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰ ﺭﺍ ﺍﺯﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺯﺩﻭﺩﻧﺪ ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺍﻏﺮﺍﻕ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻮﻓﻘﻴﺘﻰ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺳﺎﺗﻴﺪﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﻨﺪ ﻭﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ،ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻋﻠﻢ ﻭﺩﺍﻧﺶ ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭﻳﻜﺘﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ،ﭘﺮﻧﻮﺭﺗﺮﺍﺯ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﮔﺮﻡ ﻭﺳﻮﺯﺍﻥ ﻭﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ،ﺑﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺗﺎﺑﻴﺪﻥ ﮔﺮﻓﺖ،ﺟﺰﺍﻫﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﺎ ﻭﻋﻦ ﺍﻹﺳﻼﻡ ﻭﺍﻟﻤﺴﻠﻤﻴﻦ ﺧﻴﺮﺍﻟﺠﺰﺍﺀ . ﺍﻣﺎ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻋﻠﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺁﻥ ﺟﻬﺎﺩ ﻭﺩﻋﻮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ،ﺑﺪﻋﺎﺕ ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻛﻪ ﺁﻥ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﺍﻥ ،ﺩﻓﻦ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ،ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻣﻨﺎﺩﻯ ﻭﺣﺎﻣﻴﺎﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﻜﻰ ﺩﺭﺁﻥ ﺳﻮ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺩﻳﻦ ،ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍﺑﻪ ﻗﺒﺮﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭﺍﺳﺘﻤﺪﺍﺩ ﻭﻛﺴﺐ ﻓﻴﺾ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪ ! ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﻭﻛﻨﺎﺭ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺩﻋﺎ ﻧﻮﻳﺴﻰ ،ﻛﺴﺐ ﻭﻛﺎﺭ ﻭﺑﺎﺯﺍﺭﻯ ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ،ﻭﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﻜﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ،ﺑﺎﺗﻠﻔﻦ ﻭﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﻭﺭ، ﺩﻡ ﻭﭘﻒ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ ﻭﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ ! ﻭﺍﺧﻴﺮﺍ ﺍﻃﻼﻉ ﻳﺎﻓﺘﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺴﺎﻃﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﭘﻬﻦ ﺷﺪﻩ ﻭﺷﺨﺼﻰ،ﺩﻋﺎﻳﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﻛﺸﻒ ﻛﺮﺩﻩ ﻭﻣﺮﺩﻣﺎﻧﻰ ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺡ ، ﺑﻄﺮﻯ ﻫﺎﻯ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺳﺮﮔﺸﻮﺩﻩ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻳﻰ ﺑﺎﺯ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺩﻋﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺍﺯﺑﻠﻨﺪ ﮔﻮﻯ ﻣﺴﺠﺪ ﭘﺨﺶ ﻣﻰ ﮔﺮﺩﺩ،ﻣﺘﺒﺮﻙ ﻭﻣﺎﻳﻪ ﺷﻔﺎ ﮔﺮﺩﺩ ! ﻳﻜﻰ ﺩﺭﻓﻼﻥ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺫﻛﺮ ﺍﻟﻠﻪ ،ﺳﻔﺮﻩ ﺍﻯ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯﮔﺰﺍﺭﺍﻥ،ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭﺟﻠﻮﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﺣﺒﻮﺑﺎﺕ ﻣﻰ ﺭﻳﺰﺩ ﺗﺎ ﺑﺎﺁﻥ ﺫﻛﺮﻛﻨﻨﺪ ! ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ،ﺭﻗﺺ ﻭ ﭘﺎﻳﻜﻮﺑﻰ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﻭﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺎﺳﺎﺯ ﻭﻃﻨﺒﻮﺭ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪ ! ﻳﻜﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ،ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﺤﺒﺖ ﻣﻴﺎﻥ ﺯﻭﺟﻴﻦ ﻭﻃﺮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺟﻦ ﻭﺷﻴﺎﻃﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﺤﺮ ﻭﺟﺎﺩﻭ ﻭﺟﻤﺒﻞ ﺭﻭﻯ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ! ﻭﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﻮ ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺑﻪ ﻛﺸﻒ ﻭ ﻭﺟﺪ ﻭ ﺫﻭﻕ ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﻫﺎﺗﻒ، ﺑﻪ ﻏﻴﺐ ﮔﻮﻳﻰ ﻭﻛﻬﺎﻧﺖ ﻣﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ... ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻢ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﻭﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ ﻋﻠﻤﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺳﻨﮕﻴﻦ، ﺳﻜﻮﺕ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ! ﺷﮕﻔﺘﺎ! ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻯ ﻛﻪ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺍﻇﻬﺎﺭﻧﻈﺮ ﻭﻋﻤﻠﻰ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﺷﺮﻋﻰ ﻭﻓﺮﻭﻉ ﻓﻘﻬﻰ ﻭﺍﺟﺘﻬﺎﺩﻯ، ﺑﺮﻧﻤﻰ ﺗﺎﺑﺪ ﻭﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﺎﻫﻠﺶ ﻫﻤﻪ ﻳﻜﺪﺳﺖ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻰ ﺩﻫﻨﺪ،ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ،ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭﺑﺎﺏ ﺍﻟﻮﻫﻴﺖ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ،ﻭﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺪﻋﺎﺕ ﻋﻤﻠﻰ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺍﺻﻠﻰ ﺩﺭ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ،ﺧﻤﻮﺷﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭﻣﻬﺮ ﺑﺮ ﺩﻫﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻛﺠﺎﻳﻨﺪ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻋﻠﻤﺎﻯ ﻧﺴﻞ ﺍﻭﻝ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻣﻴﺮﺍﺙ ﺁﻥ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﺍﻥ ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﻯ ﻛﻨﻨﺪ . ﻛﺠﺎﻳﻨﺪ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺣﺴﻴﻦ ﻋﻠﻰ ﻭﺟﺎﺟﺮﻭﻯ،ﺷﻴﺦ ﺍﻟﺘﻔﺴﻴﺮ ﺗﺎ ﻧﻘﺸﻰ ﺍﻳﻔﺎ ﻛﻨﻨﺪ . ﻛﺠﺎﻳﻨﺪ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺧﺘﮕﺎﻥ ﻣﻜﺘﺐ ﺍﺷﺎﻋﺔ ﺍﻟﺘﻮﺣﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﺭﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺪﺍﻯ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺳﺮﺩﻫﻨﺪ. ﺣﻘﺎ ﻛﻪ ﺟﺎﻯ ﺍﺳﺘﺎﺩﻣﺎﻥ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻧﻌﻤﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ،ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ. ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺗﻴﺪﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ ﻭﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻧﻢ ﺑﻮﻳﮋﻩ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻭﺳﺮﻭﺭﻣﺎﻥ ؛ﺷﻴﺦ ﺍﻻﺳﻼﻡ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻋﺒﺪﺍﻟﺤﻤﻴﺪ ﺣﻔﻈﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﭼﺎﺭﻩ ﺍﻯ ﺟﺪﻯ ﻭﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻨﺪ ﻭﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺎ ﺭﻧﮓ ﻭﺑﻮﻯ ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. نویسنده: مولوی دهقان مدینه منوره