توحید توحید یعنی بايد الله را یگانه دانستن در افعالش مانند آفرینش، تدبیر و مالكیت و یگانه دانستن خداوند در پرستش و بندگی مانند دعا، نذر، توكل و قربانی كردن. و یگانه دانستن پروردگار در نامها و صفاتی كه خود را با آنها وصف كرده است. باید دانست كه آیین حنیف ابراهیم علیه السلام یعنی اینكه، خدای یگانه را مخلصانه بپرستی، چون خداوند همه انسان‌ها را به بندگی خود دستور داده و بخاطر آن آفریده است و در این باره می‌فرماید: (وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ) (الذاریات: 56) یعنی: «من جن و انس را نیافریدم مگر اینكه مرا بپرستند». و یعبدون به معنای «یوحدون» است. یعنی: «مرا یگانه و یكتا بدانند». و بزرگترین عملی كه خداوند بدان امر فرموده، توحید است كه عبارت از یگانه‌پرستی می‌باشد و بزرگترین گناهی كه از آن نهی فرموده، شرك است. شرك یعنی‌ جز او را خواندن و پرستش كردن. چنانكه می‌فرماید: (وَاعْبُدُوا اللَّـهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا) (النساء:36)یعنی: «و خداوند را بپرستید و چیزی را با او شریك نسازید».