مداد

گویند: شبی سفیان ثوری رحمه الله تا صبح گریست. وقتی صبح شد از او پرسیدند: آیا همه ی این گریه ها از ترس گناهان بود؟ سفیان رحمه الله خِشتی از زمین برداشت و گفت: گناهان از این سست ترند، اما من از ترس خاتمه ام می گریم. ابن القیم رحمه الله می گوید: این از بزرگترین علوم است که: شخص از آن بترسد که گناهانش او را هنگام مرگ ذلیل کنند، و بین او بین خاتمه ی نیکو جدایی بیفکنند... - لقد بكى سفيان الثوري ليلةً إلى الصباح ، فلما أصبح قيل له : كلُّ هذا خوفاً من الذنوب ؟ فأخذ تِبْنةً من الأرض ، وقال : الذنوب أهون من هذا ، وإنما أبكي من خوف الخاتمة. قال ابن القيم رحمه الله : وهذا من أعظم الفقه : أن يخاف الرجل أن تخذله ذنوبه عند الموت ، فتحول بينه وبين الخاتمة بالحسنى . [ الداء والدواء صـ390 ] گروه عباد الرحمن بوفوزي