عمرو بن حجر پادشاه کنده از ام ایاس بنت عوف شیبانی خواستگاری کرد، مادرش امامه بنت حارث او را چنین وصیت کرد: ای دخترم، تو از محیطی که در آن متولد شده و پرورش یافته ای جدا میشوی و کاشانه ای را که در آن بزرگ شده ای پشت سر میگذاری و به آشیانه ای میروی که آن را نمیشناسی و همنشینی را خواهی داشت که بدان الفت نگرفته ای و او مالک و مراقب توست! پس برای او کنیزی باش تا او هم برایت غلامی فرمانبردار باشد و در برابر او ده خصلت را حفظ کن که برایت ذخیره و اندوخته ای خواهد شد: 1و 2 - با قناعت به وی در برابر او تسلیم باش و به وی دل بسپار و از او فرمانبرداری کن و گوش شنوا داشته باش 3و 4- مواظب چشم و بینی او باش تا چشم او بر زشتی ای از تو نیافتد و از تو به مشامش نرسد مگر بهترین بو ها 5و 6- مواظب وقت خواب و غذایش باش زیرا گرسنگی پی در پی آتش غضب را شعله ور میکند و پریدن خواب خشم را بر می انگیزد 7و 8- از ثروت و دارائی او نگهداری کن و زیر دستان و خانواده اش را مورد لطف و عنایت خود قرار ده چون ملاک امر در مال حسن تقدیر و در خانواده حسن تدبیر است 9و 10- از دستور او سرپیچی و اسرار او را فاش مکن چون اگر با او مخالفت کنی آتش خشم در سینه اش بر افروزی و اگر اسرار اورا فاش کنی از خیانت و غدر ان ایمن نخواهی شد، از خوشحالی نزد او هنگامی که ناراحت است و همچنین از افسردگی در نزد او هنگامی که خوشحال است پرهیز کن! منبع: فقه السنه