🍃🌸🍃

واے از آن روزےڪه ما، "دل" را به "دنیـــا" باختیم
خانـــه مان را، روی "تـــار عنڪـــبوتے" ساختیم

یادمان رفت آن زمانے را، ڪه "آدم" بوده ایم
چهــــره خود را درون آینـــــه، نشناختیـــم

واے از آن روزےڪه "خودخــواهے"، ڪَریبانڪَیر شد
بے محـــابا، سوے تخریب ِ "شـــرافـــت" تاختیم

حرمت "انســـان"، شڪســـتیم و بدون دلهره
پیڪر بے جــــــان او را، زیر پــــا انداختیم

ڪَور خود را با دو دست خویـــش، ڪندیم و بر آن
نوحـــه خواندیم و به ترحـــــیم و عــــزا پرداختیم

دیر فهــــمیدیم با "خــــود"، ما چه ڪردیم و چه شد
ما "شـــــــرافت" ، "آدمـــــیت" ، ما "خــــدا" را باختیم