وقتى موسى به دريا رسيد الله به او وحى كرد كه دريا را با عصايش بزند، پس او عصايش را به دريا زد، آنگاه دوازده راه در آن شكافته شد، و بنى اسراييل در اين راهها حركت كردند، و فرعون و لشكريانش به دنبال آنها به دريا زدند وقتى موسى و قومش همه به طور كامل از دريا بيرون رفتند و فرعون و لشكريانش در آن داخل شدند خداوند دريا را دستور داد و امواج آن از هر سو بر فرعون و لشكريانش تلاطم گرفت و آنها را غرق كرد، در حالى كه بنى اسراييل اين منظره هولناك را نگاه مى كردند. وقتى كه آب فرعون را در برگرفت و به هلاك شدن خودش يقين حاصل كرد، ﴿گفت: ايمان آوردم كه هيچ معبودي نيست مگر خدايى كه بنى اسراييل به او ايمان آورده‌اند﴾، و الله معبود به حق است، كسى كه هيچ معبود راستينى جز او نيست.
﴿و من از فرمانبرداران از دين الله و آنچه موسى آورده است مى باشم﴾
الله متعال با بيان اينكه ايمان در اين حالت براى او فايده‌اى ندارد، فرمود: ﴿آيا اكنون ايمان مي‌آورى و به رسالت پيامبر خدا اقرار مى كنى﴾
﴿حال آنكه قبلاً با انجام گناهان و كفر و تكذيب به ستيز برخاسته بودى﴾ و ازتباهكاران بودى؟ پس ايمان به تو فايده‌اى نمى دهد، همانطور كه شيوه الهى چنين است كه وقتى كافران به حالت اضطرار برسند ايمان آوردنشان به آنان سودى نمى دهد، چون ايمانشان ايمانى است ناشى از مشاهده و ديدن. همانند ايمان آوردن كسى كه وارد قيامت مى‌شود، زيرا ايمانى فايده مى‌دهد كه به غيب باشد و صاحبش نديده ايمان بياورد.
📚تيسير الكريم الرحمن
علامه شيخ سعدى رحمه الله. ..