مداد

ابن قیم رحــمه اللّه می فرماید:

بین عمل و بین قـــلب مسافتی است؛
 
و بین قلب و بین پروردگار نیز مسافتی است.

 و دراین مسافتها راهزنانی هستند که راه را بر بقیه می بندند ، راه را می بندند تاکه عمـل به قلب نرسد.

واینکه قلب به پروردگار وصل نشود.

پس کسی را میبینی که عمل بسیار انجام می دهد اما از این اعمال چیزی به قلبش نمی رسد ، نه ترس از الله و نه امید به او ونه حب الله ونه یقین و نه رضای الله.. 

در حقیقت نفس بر عمل چیره می گردد و آن را سرباز خود می کند و با آن انجامش می دهد و طغیان می کند... پس مردی را می بینی که از همه بیشتر عبادت می کند اما از همه زاهد تر نیست... داوطلب است برای خیر اما در نظر خداوند از همه دورتر است.
عمل قلب اخلاص  باید باهم باشند 

خــداوندا قلـب هایمان را به خودت معلق گردان و اخــلاص در گفته و عمــل را نصـیبمان کن.