می‌دانید، بعضی وقت‌ها آدم‌ها پیش از آنکه بمیرند دفن می‌شوند. یکی از بدترین مواردش بی‌آبرو شدن آدم‌هاست. نه اینکه به دروغ بی‌آبرو شوند، آنکه اصلا حرفش را هم نزنید... حتی اینکه کسی را برای کار بدی که در لحظه‌ی ضعف انجامش داده رسوا کنند.

بی‌آبرو کردن آدم‌ها اگر کلا فرصت جبران را از آنها نگیرد، حداقلش این است که آن آدم را شاید برای همیشه ببرد به زیر سایه. برای همین است که می‌گویم: زنده به گور.

*****

می‌فرماید: «هرکه عورتی از مومنی را بپوشاند مانند آن است که دخترک زنده به گوری را زنده کرده است». (صحیح الترغیب: ۲۳۳۷)

*****

دنیا امتحان است؛ که اگر امتحان نبود موقت هم نبود. همین مسیر خانه تا دانشگاه یا محل کار هم امتیاز دارد، ثبت می‌شود.

اما علاوه بر امتحان‌های عادی روزانه، هر کس در زندگی خود معمولا یک یا چند امتحان بزرگ را هم باید پشت سر بگذارد.

اما نترسید بعضی از این امتحان‌ها چندان سخت نیست، یعنی قرار نیست کاری انجام دهید.

شخصی محترم که در جامعه هم جایگاهی دارد و به طور کلی انسان خوبی است بنا بر ضعف بشری مرتکب اشتباه بدی می‌شود و تو برحسب اتفاق از این اشتباه مطلع می‌شوی. می‌دانید که، بدی‌های آدم‌های مهربان بزرگتر دیده می‌شود، مثل مشکل در سیستم پخش مرسدس بنز؛ رسوایی بدی است.

ویژگی‌های مثبت پراید، برای بنز رسوایی است...

همین حس دانستن چیزی که می‌تواند مثل بمب صدا کند وسوسه‌انگیز است. ناگهان ویکی‌لیکس درونت بیدار می‌شود و تحریک می‌شوی برای افشاگری. به سادگی تمام همه‌ی شخصیت و موقعیت و گذشته‌ی روشن و چه بسا آینده‌ی شخص مقابل به تو وابسته می‌شود و تو می‌شوی جعبه سیاه او.

وسوسه کننده است نه؟

اينجا آزمایش تو فقط این است که کاری نکنی! منظورم افشاگری است.

#عبدالله_ش

t.me/akseMahtab